Um stóra upphafsstafi

Stór stafur í hverju orði

Fyrsti stafur hvers orðs verður stór. Vinnslan gerist í vafranum og textinn sem þú límdir inn stendur eftir í reitnum svo þú getir borið saman fyrir og eftir.

Útkoman er ósniðinn texti. Snið eins og feitletrun eða tenglar úr ritvinnsluforriti fylgja ekki með — í ósniðnum texta er slíkt ekki til.

Nánar um hvað gerist

Reglan er vélræn: stafurinn eftir stafabili verður stór. Þess vegna fá orð eins og „og“, „eða“ og „í“ líka stóran staf, þótt þau eigi hann ekki að hafa.

**Íslenska notar stóra stafi í fyrirsögnum langtum sparlegar en enska** — að meginreglu aðeins í fyrsta orði og í sérnöfnum. Notaðu þetta sem upphafspunkt, ekki sem reglu.

Það sem er þess vert að vita

Skoðaðu útkomuna áður en þú lætur hana taka við af upprunanum. Sjálfvirk textavinnsla hittir ekki alltaf á það sem þú áttir við — sérstaklega í skammstöfunum, sérnöfnum og tökuorðum.

Sum verkfæri vinna allt í vafranum, önnur senda fyrirspurn til utanaðkomandi þjónustu. Þessi texti lýsir eingöngu hegðun sem sést í kóðanum og tryggir ekki að nokkur utanaðkomandi þjónusta sé tiltæk.

Algengar spurningar

Hvers vegna fá stutt orð líka stóran staf?

Vegna þess að reglan er hrein og vélræn og veit ekki hvað orðin merkja. Lagfærðu stuttu orðin handvirkt á eftir.

Er bandstrik meðhöndlað?

Hlutinn eftir bandstriki er ekki talinn nýtt orð hér. Athugaðu samsett nöfn sérstaklega.

Þarf að setja eitthvað upp?

Hvorki forrit né viðbót. Þú opnar síðuna í vafranum og notar hana strax.

Má ég vinna úr mörgum hlutum í einu?

Endurtaktu skrefin fyrir hvern hlut. Hver umferð gefur sína eigin útkomu sem þú halar niður sérstaklega.